شهرهاي مهم ايتاليا قسمت چهارم

Venice
ونيز

ونيز (با تلفظ ايتاليايي ونيتزيا)، شهر و بندر در شمال ايتاليا در ناحيه ونتو (Veneto) مركز ايالت ونيز. ونيز بر روي 120 جزيره واقع شده كه توسط 177 كانال در تالاب هاي دهانه رود پو و پياو در شمال درياي آدرياتيك شكل داده شده است.

به لحاظ نقش تاريخي در كشتيراني و تجارت، اين شهر به عنوان ملكه آدرياتيك شناخته شده است.  توسط بزرگراه هاي راه آهن ونيز به سرزمين اصلي متصل مي‌شود. با شن ريزي هاي طولاني و موج شكنها در اطراف كانالها از نفوذ دريا جلوگيري شده است.

جزايري كه شهر در آن ساخته شده با حدود 400 پل به يكديگر متصل شده اند. طول كانال بزرگ (The Grand Canal)  تقريبا 3 كيلومتر است كه از شمال غربي به جنوب شرقي كشيده شده و شهر را به دو قسمت تقسيم كرده است. كانال جودكا (Giudecca) با طولي حدود 400 متر جزيره جودكا در جنوب را از ونيز جدا كرده است.

در مكانهاي باريك و پيچيده، همچنين خيابانهاي شهر قديمي هيچ وسيله موتوري مجاز نيست و پل‌ها نيز فقط مخصوص عابران هستند.

براي قرن‌ها رايج ترين وسيله حمل ونقل نوعي قايق به نام گوندولا (gondola)، كه قايقي با كف صاف است و با يك پارو هدايت مي‌شود، بوده است. امروزه اين قايق‌ها عمدتا توسط توريست‌ها استفاده مي‌شود. تقريبا تمام بارها و مردم توسط قايقهاي موتوري كرايه جابجا مي‌شوند.

چهره ونيز امروزي بسيار چالش برانگيز است، از جمله مهاجرت مردم به نواحي ديگر، خسارات سيل، نشست، آلودگي آب و هوا و كهنگي. به دنبال سيل شديد سال 1966، يك تلاش بين المللي جهت حفظ  ونيز تاريخي انجام گرفت و بسياري از بناها مرمت و محافظت شد. سيل بارها در طول تاريخ اين شهر وجود داشته است و هنگامي پديد مي‌آيد كه مد دريا با طوفان همراه مي‌شود و تلاش شده است تا با سدهاي مكانيكي جلوي آن گرفته شود. براي جلوگيري از نشست ساختمان‌ها و بناها سعي شده است از آب‌هاي زيرزميني كمتر استفاده شود و اقدام به ساخت كانالهايي شده است كه از آلپ سرچشمه ميگيرند.

مهم‌ترين منبع درآمد ونيز توريسم است. وجود معماريهاي زيبا، كانالها و جاذبه هاي بسيار هنري و فرهنگي، فستيوال‌هاي فيلم بي‌شمار و رويدادهاي ديگر، بازديد كننده هاي بسياري را به اين شهر جلب مي‌كند.
بلورجات، آينه ها و مهرهاي شيشه اي اين شهر كه اغلب آنها در جزيره مورانو (Murano) ساخته مي‌شوند، بسيار معروف است.


توري‌هاي ونيزي، بخصوص ساخت جزيره بورانو (Burano) قابل توجه است. در سرزمين اصلي يعني مستر و مارگرا (Mestre & Marghera) امكانات كشتي سازي و صنايع ديگر از جمله فولاد، ذوب فلزات و كارخانه هاي شيميايي وجود دارد. از زمان جنگ جهاني دوم بيشتر اهالي ونيز به دنبال كار و سكونت، راهي شهرهاي ديگر شدند. بندر مارگرا كه عهده دار بيشتر مسافرتهاي دريايي است، با كانالي كه امتداد كانال جودكا است، قابل دسترسي است.

ونيز يكي از زيباترين شهرهاي جهان است. ساختمانها و تزئينات شهر از سبك بيزانس گرفته تا رنسانس، نمايشي از يك معماري عالي هستند. آثار هنري و نقاشي مدرسه ونيز در مكان‌ها ، ساختمان‌هاي عمومي و كليساها عرضه مي‌شود.

ميدان سنت مارك

ميدان سنت مارك (Saint Mark) مركز شهر محسوب مي‌شود. در شرق اين ميدان كليساي جامع و دادگاه حكومتي (Palazzo Ducale) واقع است كه هر دو از بناهاي با اهميت ونيز هستند. كليساي جامع در سال 828 ساخته شده و بعد از آتش سوزي سال 976 در سال 1047بازسازي گرديد و نمونه اي از سبك بيزانسي مي‌باشد.

مكان دادگاه و تشكيلات حكومتي

ساختمان دادگاه در 814 ساخته شد و چهار مرتبه به علت آتش سوزي تخريب شد و هربار با اندازه بزرگتري ساخته شد و نمونه قابل توجه سبك گوتيك در ايتاليا مي‌باشد كه از عناصر اوليه رنسانس نيز بهره برده است.
در شمال كلانتري قديم (Procuratie Vecchie 1496) و در جنوب نيز كلانتري جديد (Procuratie Nuove 1584) واقع شده است كه هر دو به سبك رنسانس ايتاليايي ساخته شده اند.

در كنار اين دو مكان دالان يا كارخانه جديد (Fabbrica Nuova 1810) واقع شده كه شامل كافه ها و مغازه هاي زيادي است.

كنار مكان دادگاه دو ستون گرانيتي معروف سال 1810 وجود دارد كه مجسمه شير بالدار سنت مارك و سنت تئودور روي يك تمساح را نگه داشته اند.

برج كليساي سنت مارك شاخصي مهم است كه 91 متر طول دارد و بين سالهاي 874 و 1150 ساخته شده و در سال 1902 تجديد بنا گرديده است.

در پشت دادگاه پل مشهور افسوس (ponte dei sospiri) واقع است كه زندان عمومي را به دادگاه متصل مي‌كرده است.

نمايی از كليساي سانتا ماريا دلا سالوته (Santa Maria della Salute ) در كنار كانال بزرگ


در روي كانال بزرگ سه پل واقع شده كه پل ريالتو (Rialto – 1588) مشهورترين آنهاست كه در دو سوي آن مغازه هاي زيادي وجود دارد.

در شمال شهر نيز كليساي قرن پانزدهم سن جيواني (San Giovanni) با گنبد و ستون به سبك گوتيك ايتاليا قرار دارد كه يكي از كليساهاي مخصوص مراسم تدفين دادگاه بوده است.

در حومه شهر ونيز مجسمه اسب سوار قرن 15 ژنرال بارتولومو كولوني (Bartolomeo Colleoni) ساخته آندرا دل وروكيو (Andrea del Verrocchio) هنرمند فلورانسي وجود دارد.

موزه هاي بزرگي مانند كاد اورو (Ca’ d’Oro) و كليساهاي تاريخي زيادي در شهر به چشم مي‌خورند. كتابخانه قديمي (Libreria Vecchia) شامل بيش از 13000 دستنويس و بيش از 800000 كتاب، بعضا بسيار گرانقيمت است. دانشگاه ونيز نيز در سال 1868 ساخته شده است.

نمايي از كليساي سن جورجيو ماجور (San Giorgio Maggiore)


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *