شهرهای مهم ایتالیا قسمت چهارم

Venice
ونیز

ونیز (با تلفظ ایتالیایی ونیتزیا)، شهر و بندر در شمال ایتالیا در ناحیه ونتو (Veneto) مرکز ایالت ونیز. ونیز بر روی ۱۲۰ جزیره واقع شده که توسط ۱۷۷ کانال در تالاب های دهانه رود پو و پیاو در شمال دریای آدریاتیک شکل داده شده است.

به لحاظ نقش تاریخی در کشتیرانی و تجارت، این شهر به عنوان ملکه آدریاتیک شناخته شده است.  توسط بزرگراه های راه آهن ونیز به سرزمین اصلی متصل می‌شود. با شن ریزی های طولانی و موج شکنها در اطراف کانالها از نفوذ دریا جلوگیری شده است.

جزایری که شهر در آن ساخته شده با حدود ۴۰۰ پل به یکدیگر متصل شده اند. طول کانال بزرگ (The Grand Canal)  تقریبا ۳ کیلومتر است که از شمال غربی به جنوب شرقی کشیده شده و شهر را به دو قسمت تقسیم کرده است. کانال جودکا (Giudecca) با طولی حدود ۴۰۰ متر جزیره جودکا در جنوب را از ونیز جدا کرده است.

در مکانهای باریک و پیچیده، همچنین خیابانهای شهر قدیمی هیچ وسیله موتوری مجاز نیست و پل‌ها نیز فقط مخصوص عابران هستند.

برای قرن‌ها رایج ترین وسیله حمل ونقل نوعی قایق به نام گوندولا (gondola)، که قایقی با کف صاف است و با یک پارو هدایت می‌شود، بوده است. امروزه این قایق‌ها عمدتا توسط توریست‌ها استفاده می‌شود. تقریبا تمام بارها و مردم توسط قایقهای موتوری کرایه جابجا می‌شوند.

چهره ونیز امروزی بسیار چالش برانگیز است، از جمله مهاجرت مردم به نواحی دیگر، خسارات سیل، نشست، آلودگی آب و هوا و کهنگی. به دنبال سیل شدید سال ۱۹۶۶، یک تلاش بین المللی جهت حفظ  ونیز تاریخی انجام گرفت و بسیاری از بناها مرمت و محافظت شد. سیل بارها در طول تاریخ این شهر وجود داشته است و هنگامی پدید می‌آید که مد دریا با طوفان همراه می‌شود و تلاش شده است تا با سدهای مکانیکی جلوی آن گرفته شود. برای جلوگیری از نشست ساختمان‌ها و بناها سعی شده است از آب‌های زیرزمینی کمتر استفاده شود و اقدام به ساخت کانالهایی شده است که از آلپ سرچشمه میگیرند.

مهم‌ترین منبع درآمد ونیز توریسم است. وجود معماریهای زیبا، کانالها و جاذبه های بسیار هنری و فرهنگی، فستیوال‌های فیلم بی‌شمار و رویدادهای دیگر، بازدید کننده های بسیاری را به این شهر جلب می‌کند.
بلورجات، آینه ها و مهرهای شیشه ای این شهر که اغلب آنها در جزیره مورانو (Murano) ساخته می‌شوند، بسیار معروف است.


توری‌های ونیزی، بخصوص ساخت جزیره بورانو (Burano) قابل توجه است. در سرزمین اصلی یعنی مستر و مارگرا (Mestre & Marghera) امکانات کشتی سازی و صنایع دیگر از جمله فولاد، ذوب فلزات و کارخانه های شیمیایی وجود دارد. از زمان جنگ جهانی دوم بیشتر اهالی ونیز به دنبال کار و سکونت، راهی شهرهای دیگر شدند. بندر مارگرا که عهده دار بیشتر مسافرتهای دریایی است، با کانالی که امتداد کانال جودکا است، قابل دسترسی است.

ونیز یکی از زیباترین شهرهای جهان است. ساختمانها و تزئینات شهر از سبک بیزانس گرفته تا رنسانس، نمایشی از یک معماری عالی هستند. آثار هنری و نقاشی مدرسه ونیز در مکان‌ها ، ساختمان‌های عمومی و کلیساها عرضه می‌شود.

میدان سنت مارک

میدان سنت مارک (Saint Mark) مرکز شهر محسوب می‌شود. در شرق این میدان کلیسای جامع و دادگاه حکومتی (Palazzo Ducale) واقع است که هر دو از بناهای با اهمیت ونیز هستند. کلیسای جامع در سال ۸۲۸ ساخته شده و بعد از آتش سوزی سال ۹۷۶ در سال ۱۰۴۷بازسازی گردید و نمونه ای از سبک بیزانسی می‌باشد.

مکان دادگاه و تشکیلات حکومتی

ساختمان دادگاه در ۸۱۴ ساخته شد و چهار مرتبه به علت آتش سوزی تخریب شد و هربار با اندازه بزرگتری ساخته شد و نمونه قابل توجه سبک گوتیک در ایتالیا می‌باشد که از عناصر اولیه رنسانس نیز بهره برده است.
در شمال کلانتری قدیم (Procuratie Vecchie 1496) و در جنوب نیز کلانتری جدید (Procuratie Nuove 1584) واقع شده است که هر دو به سبک رنسانس ایتالیایی ساخته شده اند.

در کنار این دو مکان دالان یا کارخانه جدید (Fabbrica Nuova 1810) واقع شده که شامل کافه ها و مغازه های زیادی است.

کنار مکان دادگاه دو ستون گرانیتی معروف سال ۱۸۱۰ وجود دارد که مجسمه شیر بالدار سنت مارک و سنت تئودور روی یک تمساح را نگه داشته اند.

برج کلیسای سنت مارک شاخصی مهم است که ۹۱ متر طول دارد و بین سالهای ۸۷۴ و ۱۱۵۰ ساخته شده و در سال ۱۹۰۲ تجدید بنا گردیده است.

در پشت دادگاه پل مشهور افسوس (ponte dei sospiri) واقع است که زندان عمومی را به دادگاه متصل می‌کرده است.

نمایی از کلیسای سانتا ماریا دلا سالوته (Santa Maria della Salute ) در کنار کانال بزرگ


در روی کانال بزرگ سه پل واقع شده که پل ریالتو (Rialto – 1588) مشهورترین آنهاست که در دو سوی آن مغازه های زیادی وجود دارد.

در شمال شهر نیز کلیسای قرن پانزدهم سن جیوانی (San Giovanni) با گنبد و ستون به سبک گوتیک ایتالیا قرار دارد که یکی از کلیساهای مخصوص مراسم تدفین دادگاه بوده است.

در حومه شهر ونیز مجسمه اسب سوار قرن ۱۵ ژنرال بارتولومو کولونی (Bartolomeo Colleoni) ساخته آندرا دل وروکیو (Andrea del Verrocchio) هنرمند فلورانسی وجود دارد.

موزه های بزرگی مانند کاد اورو (Ca’ d’Oro) و کلیساهای تاریخی زیادی در شهر به چشم می‌خورند. کتابخانه قدیمی (Libreria Vecchia) شامل بیش از ۱۳۰۰۰ دستنویس و بیش از ۸۰۰۰۰۰ کتاب، بعضا بسیار گرانقیمت است. دانشگاه ونیز نیز در سال ۱۸۶۸ ساخته شده است.

نمایی از کلیسای سن جورجیو ماجور (San Giorgio Maggiore)


پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *