بیایید از امروز ایتالیایی صحبت کنیم (قسمت پنجم)

 دو خانم قصد دارند شنبه آينده براي خريد بيرون بروند. آنها در حال صحبت با تلفن هستند و مشغول پختن شام براي خوانواده اشان.

Andando per negozi (1)

Mariella: Pronto, Silvia?

Silvia: Sì.

Mariella: Sono Mariella. Come va?

Silvia: Benissimo! E tu? Andrea è tornato dal suo viaggio?

Mariella: Oh, sì, Andrea è tornato. Io stò bene, ma lui è ritornato tardi l’ altra notte e di cattivo umore. Questi viaggi in aereo Io infastidiscono sempre. Lo Sai, cosa succede a mangiare troppo spesso fuori al ristorante… Stò cucinando proprio in questo momento la sua cena preferita.

Silvia: Cavolo! Se Io sò! Giacomo è esattamente Io stesso.

Mariella: Ad ogni modo, mi stavo chiedendo se tu volevi andare venerdi a fare un pò di compere per Natale.

Silvia: No, venerdi è escluso sicuramente. Venerdi devo portare mia madre dal dottore e dopo a fare visita ai suoi amici. Cosa ne pensi di sabato?

Mariella: È sempre così pieno di gente al sabato. Scusa — solo un secondo stà bollendo l’ acqua! Ecco, sono qui. Sicuro sabato và bene ma non prima di dopo pranzo. I ragazzi vanno a giocare, e dopo li devo andare a prendere.

Silvia: Va’ bene. Giacomo ha un milione di cose da fare alla mattina. Cosa ne dici se ti passo a prendere all’ 1:30? Ma dovremo tornare indietro alle 4:00, mi sono appena ricordata, dell’ allenamento di calcio ed è il mio turno a guidare la macchina con i ragazzi, ti va bene?

Mariella: Oh, per me va bene. Andremo per negozi solo per un paio d’ore. Sei sicura di non volere che sia io a guidare?

Silvia: Niente da fare! Non mi fido di te! Se guidi tu non saremo di ritorno fino alle 6:00. Ci vediamo dopo, devo scappare! I miei biscotti stanno bruciando!

رفتن به مغازه (۱)

ماريلا: سلام، سيلويا؟

سيلويا: بله.

ماريلا: ماريلا هستم. چطوريد؟

سيلويا: خوبم! تو چطوري؟ آندرا از سفرش برگشت؟

ماريلا: آه، بله، آندرا برگشته است. من خوبم، اما او ديشب دير وقت با حال بدي آمد. اين سفرهاي هوايي هميشه او را اذيت مي‌كند. مي‌داني، زياد بيرون در رستوران‌ها غذا خوردن…، الان دارم غذاي مورد علاقه اش را براي شام مي‌پزم.

سيلويا: پسر! مي‌دانم! جاكومو هم دقيقا اينطوري است.

ماريلا: در هر صورت، مي‌خواستم بدانم، مي‌خواهي جمعه براي كمي خريد كريسمس بيايي.

سيلويا: نه، جمعه مطمئنا نيستم. جمعه بايد مادرم را به دكتر ببرم بعد هم براي ديدن دوستش. شنبه به نظرت چطور است؟

ماريلا: شنبه هميشه شلوغ است. ببخشيد — يه لحظه، آب دارد مي‌جوشد! بسيار خوب، من آمدم. مطمئنا شنبه خوب است اما نه تا بعد از ناهار. بچه ها براي بازي مي‌روند، و من بايد جمعشان كنم.

سيلويا: خوب است. جاكومو صبح يك ميليون كار براي انجام دادن دارد. چطور است ساعت 1:30 دنبالم بيايي؟ ما مجبوريم تا ساعت 4:00 بازگرديم، الان به يادم امد، تمرين فوتبال و همينطور نوبت رانندگي من با بچه ها است، موافق هستي؟

ماريلا: آه، خوب است. براي دو ساعت مي‌توانيم خريد كنيم. مطمئن هستي كه نمي‌خواهي من رانندگي كنم؟

سيلويا: اصلا و ابدا! به تو اعتماد ندارم! اگر تو رانندگي كني تا ساعت 6:00 هم برنمي‌گرديم. بعد مي‌بينمت، كلوچه هايم دارد مي‌سوزد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *