آشنایی با مشاهیر ایتالیا

Giuseppe Garibaldi

جوزپه گاریبالدی

(1807 – 1882)

 

انقلابی ایتالیایی که برای اتحاد کشورش که در آن زمان تحت حکومت های چندگانه بود، نقش مهمی را ایفا کرد. در ابتدا یک ملوان بود و بعد ناسیونالیست شد. در سال 1834 خطر دستگیری را به جان خرید و از کشورش به آمریکای جنوبی گریخت و در آنجا تجاربی در زمینه جنگهای چریکی اندوخت. در 1848 به ایتالیا بازگشت و به جنبش رو به رشد ملی گرایان پیوست و نیروهای جمهوری خواهان را به سوی رم رهبری کرد. در سال 1860 با نیروی 1000 نفره موسوم به سرخ جامگان به سیسیل رفت و جنوب ایتالیا را که در آن زمان تحت سلطه بوربون های اسپانیایی بود تسخیر نمود. وی سرزمینهای اشغالیش را به ویکتور امانوئل، پادشاه ساردنی – پیدمونت، واگذار کرد و او را اولین پادشاه ایتالیای متحد نمود. و ده سال بعد بود که با فتح رم، ایتالیا به وحدت کامل رسید.

 

Marco Polo

مارکوپولو

(1254 – 1324)

 

جهانگرد ونیزی که شگفتیهای پنهان شرق را پیش چشمان اروپائیان گشود. در سال 1271 هنگامیکه هنوز جوان بود زادگاه خود، شهر ونیز در شمال ایتالیا را ترک کرد و سفر درازی را در سراسر آسیا به همراه پدر و عویش آغاز کرد. سه سال طول کشید تا به چین که در آن زمان تحت سلطه امپراتور مغول، قوبیلای خان (Kublai Khan) بود، برسد. مارکو مورد محبت امپراتور قرار گرفت و سالهای بسیاری در خدمتش باقی ماند. وی در بازگشت به اروپا در سال 1295 به دست ماموران دولت جنوا(Genoa) که از رقبای ونیزیان بودند، به اسارت گرفته شد. سفرنامه اش به نام توصیف جهان (The Description of the World) حاصل همین سالهای زندان بود. بسیاری از اروپاییان باور نمیکردند که داستانهای او حقیقت داشته باشد.

 

Leonardo da Vinci

لئوناردو داوینچی

(1452- 1519)

 

هنرمند بزرگ دوره رنسانس ایتالیا بود. با اینکه تابلوهای اندکی کشید، اما همه اکثر آنان از مشهورترین تابلوهای جهان هستند. مانند شام آخر(The Last Supper) و مونالیزا(Mona Lisa). داوینچی شام آخر را با الهام از کتاب مقدس، روی دیوار صومعه میلان نقاشی کرد. او به منظور جلب توجه بیننده به چهره مسیح از فن ژرفا نمایی ( پرسپکتیو) استفاده نمود.  مونالیزا نیز چهره همسر یکی از مقامات فلورانسی است.

 او بسیار کنجکاو بود و موضوعات مختلفی از مهندسی و تئاتر گرفته تا چگونگی پرواز پرنده و دویدن اسب را مطالعه میکرد. او هواپیماها و هلیکوپترهایی را 400 سال پیش از ساخته شدن اولین نمونه آنان، طراحی کرد.

در سال 1519 در فرانسه، در کاخی که پادشاه فرانسه به او داده بود از دنیا رفت.

 

Michel angelo

میکل آنژ

(1475 – 1564)

پیکر تراش، شاعر و نقاش ایتالیایی و یکی از هنرمندان بزرگ دوره رنسانس. مشهورترین مجسمه او داود نام دارد. و از سال 1508 تا 1512 روی نقاشی سقف نمازخانه سیستاین در کلیسای واتیکان کار کرد. آخرین کار بزرگ او طراحی و ساخت گنبد عظیمی برای کلیسای سنت پیتر در رم بود. وی 89 سال زندگی کرد و تا شش روز قبل از مرگ بر روی ساخت مجسمه ای کار می کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *