بیایید از امروز ایتالیایی صحبت کنیم (قسمت پنجم)

 دو خانم قصد دارند شنبه آینده برای خرید بیرون بروند. آنها در حال صحبت با تلفن هستند و مشغول پختن شام برای خوانواده اشان.

Andando per negozi (1)

Mariella: Pronto, Silvia?

Silvia: Sì.

Mariella: Sono Mariella. Come va?

Silvia: Benissimo! E tu? Andrea è tornato dal suo viaggio?

Mariella: Oh, sì, Andrea è tornato. Io stò bene, ma lui è ritornato tardi l’ altra notte e di cattivo umore. Questi viaggi in aereo Io infastidiscono sempre. Lo Sai, cosa succede a mangiare troppo spesso fuori al ristorante… Stò cucinando proprio in questo momento la sua cena preferita.

Silvia: Cavolo! Se Io sò! Giacomo è esattamente Io stesso.

Mariella: Ad ogni modo, mi stavo chiedendo se tu volevi andare venerdi a fare un pò di compere per Natale.

Silvia: No, venerdi è escluso sicuramente. Venerdi devo portare mia madre dal dottore e dopo a fare visita ai suoi amici. Cosa ne pensi di sabato?

Mariella: È sempre così pieno di gente al sabato. Scusa — solo un secondo stà bollendo l’ acqua! Ecco, sono qui. Sicuro sabato và bene ma non prima di dopo pranzo. I ragazzi vanno a giocare, e dopo li devo andare a prendere.

Silvia: Va’ bene. Giacomo ha un milione di cose da fare alla mattina. Cosa ne dici se ti passo a prendere all’ 1:30? Ma dovremo tornare indietro alle 4:00, mi sono appena ricordata, dell’ allenamento di calcio ed è il mio turno a guidare la macchina con i ragazzi, ti va bene?

Mariella: Oh, per me va bene. Andremo per negozi solo per un paio d’ore. Sei sicura di non volere che sia io a guidare?

Silvia: Niente da fare! Non mi fido di te! Se guidi tu non saremo di ritorno fino alle 6:00. Ci vediamo dopo, devo scappare! I miei biscotti stanno bruciando!

رفتن به مغازه (۱)

ماریلا: سلام، سیلویا؟

سیلویا: بله.

ماریلا: ماریلا هستم. چطورید؟

سیلویا: خوبم! تو چطوری؟ آندرا از سفرش برگشت؟

ماریلا: آه، بله، آندرا برگشته است. من خوبم، اما او دیشب دیر وقت با حال بدی آمد. این سفرهای هوایی همیشه او را اذیت می‌کند. می‌دانی، زیاد بیرون در رستوران‌ها غذا خوردن…، الان دارم غذای مورد علاقه اش را برای شام می‌پزم.

سیلویا: پسر! می‌دانم! جاکومو هم دقیقا اینطوری است.

ماریلا: در هر صورت، می‌خواستم بدانم، می‌خواهی جمعه برای کمی خرید کریسمس بیایی.

سیلویا: نه، جمعه مطمئنا نیستم. جمعه باید مادرم را به دکتر ببرم بعد هم برای دیدن دوستش. شنبه به نظرت چطور است؟

ماریلا: شنبه همیشه شلوغ است. ببخشید — یه لحظه، آب دارد می‌جوشد! بسیار خوب، من آمدم. مطمئنا شنبه خوب است اما نه تا بعد از ناهار. بچه ها برای بازی می‌روند، و من باید جمعشان کنم.

سیلویا: خوب است. جاکومو صبح یک میلیون کار برای انجام دادن دارد. چطور است ساعت ۱:۳۰ دنبالم بیایی؟ ما مجبوریم تا ساعت ۴:۰۰ بازگردیم، الان به یادم امد، تمرین فوتبال و همینطور نوبت رانندگی من با بچه ها است، موافق هستی؟

ماریلا: آه، خوب است. برای دو ساعت می‌توانیم خرید کنیم. مطمئن هستی که نمی‌خواهی من رانندگی کنم؟

سیلویا: اصلا و ابدا! به تو اعتماد ندارم! اگر تو رانندگی کنی تا ساعت ۶:۰۰ هم برنمی‌گردیم. بعد می‌بینمت، کلوچه هایم دارد می‌سوزد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *