یاسمین، دوست عزیزمون، زحمت کشیدن، مطالب مربوط به آموزش زبان ایتالیایی، که تو این وبلاگ ارائه شده رو به صورت یه کتاب آموزش زبان ایتالیایی (E-book) جمع آوری کردن تا استفاده از اون برای دیگر دوستانمون ساده تر بشه. با تشکر از زحمت این دوست عزیز، از شما دعوت می‌کنم این کتاب رو از اینجا دانلود کنید

اینم ترانه تنها از آدریانو چلنتانو به درخواست محسن عزیز [outofthebox dir=”/Music” mode=”audio” include=”Adriano Celentano – Soli.mp3″ viewrole=”administrator|editor|author|contributor|subscriber|guest” mediaextensions=”mp3|mp4|m4a|ogg|oga” linktomedia=”1″] E’ inutile suonare qui non vi aprirà nessuno, il mondo l’abbiam chiuso fuori con il suo casino. una bugia coi tuoi, il frigo pieno e poi, un calcio alla tivù, solo io, solo tu. زنگ زدن اینجا فایده ای نداره، هیچکی درو باز نمی‌کنه، ما دنیای بیرون رو با شلوغیاش بستیم. یه دروغ به خانواده، یخچال پر و بعدش فوتبال تلوزیون، تنها من، تنها تو. E’ inutile chiamare non risponderà…

مثل اغلب کشورهای دیگه، تو ایتالیا هم روز اول آوریل، روز دروغگویی و سرکار گذاشتن مردمه . تو کشور خودمونم چند سالیه این موضوع به اسم دروغ سیزده بدر مرسوم شده .
منشاء این رسم و رسوم مشخص نیست. تو این روز بچه های ایتالیایی با کاغذ یه ماهی کوچیک (pesciolino) درست میکنن و با نوار چسبی، چیزی، دزدکی می‌چسبونن پشت همشاگردیشون. به اون بنده خدا میگن، ماهی آوریل ( pesce d’Aprile )، که منظورشون در واقع احمق ماه آوریل هست .

  از اونجاییکه ترانه های سن رمو امسال حال منو بد می‌کنه، مجبورم بعد از اون حتما یه قرص چلنتانو بالا بندازم تا حالم بیاد سرجاش . به مناسبت گرونی‌ها و بحران‌هایی که داشتیم و تو سال جدید هم بدترشو خواهیم داشت، این ترانه نسبتا قدیمی از آدریانو چلنتانو (Adriano celentano) رو براتون انتخاب کردم که امیدوارم مورد توجهتون قرار بگیره .

ترانه هایی که تو سن رموی اول و دوم شدن رو قبلا خدمتتون معرفی کردم. امشب میریم سراغ ترانه ای که مقام سوم رو اورد . با مقایسه ترانه هایی که مقام‌های فستیوال امسال رو به دست آوردن، شاید شما هم با من هم عقیده باشید که ترانه های انتخابی سال به سال بدتر و بدتر میشن. از صحبت‌های خود ایتالیایی‌ها هم میشه حدس زد که خودشونم به این موضوع واقفند . به امید اینکه سال بعد شاهد ترانه های قشنگتری باشیم میریم سراغ ترانه با این وجود زندگی مرا…

دو روز قبل (23 مارس)، تولد فرانکو باتتیاتو (Franco Battiato) فیلمساز، آهنگساز، شاعر، خواننده و نقاش ایتالیایی بود. وقتی پیروز عزیز که کلی به سر من و این وبلاگ حق داره میگه که از ایشون هم ترانه بذاریم، خب، نمیشه گفت نه . ترانه های باتتیاتو، رویایی، احساسی، بحث انگیز و پیچیده هستند و بسیار وابسته به فرهنگ ملل، علی الخصوص شرقی که درک بعضی از اشعارش برای خود ایتالیایی ها هم سخته. حقیقتش من چندان با این خواننده آشنایی نداشتم و این چند روزه چندتا از آهنگاشو گوش کردم که برام…