دونستن تفاوتهای فرهنگی، نقش مهمی تو یادگیری یه زبان داره که اغلب معلمها بهش توجهی نمیکنن. شما باید زبونی رو که در حال یادگیریش هستید به همون سبک و سیاقی که تو کشور مقصد صحبت میشه، یاد بگیرید نه اینکه فقط قادر باشید، جملاتی رو که تو زبون خودتون میگید به اون زبون ترجمه کنید !
موضوعات زیادی هست که اگه به تفاوتهای فرهنگی توجه نداشته باشید ممکنه برای شما و طرف صحبتتون گیج کننده باشه. این تفاوتها در نحوه سلام و خداحافظی، مصاحبه های شغلی، معذرت خواهی، دادن و گرفتن هدیه، زمان صرف غذا و… خودشو نشون میده .
بیایید یه مثال بزنیم. دوتا دوست میخوان خداحافظی کنن. بین خودمون اینکار اغلب خیلی سریع و کوتاه انجام میگیره اما تو ایتالیا موضوع به این راحتیها نیست :
Stephano: A domani, ciao!
Pietro: Ciao, senti, non dimenticare!
Stephano: No, no. Volevi che faccio un salto da Tonio?
Pietro: Si, se puoi darlo un consiglio sarei grato.
Stephano: Va bene, allora salutami tua moglie.
Pietro: E la tua. Buon divertimento.
Stephano: Ciao, a domani.
Pietro: Ciao.
استفانو: تا فردا، خداحافظ !
پیترو: خداحافظ، گوش کن، یادت نره ا!
استفانو: نه، نه. میخوای که به تونیو سلام برسونم؟
پیترو: آره، اگه بتونی نصیحتی بهش بکنی، ممنون میشم.
استفانو: باشه، به خانومت سلام برسون.
پیترو: تو هم همینطور، اوقات خوبی داشته باشی.
استفانو: خداحافظ تا فردا.
پیترو: خداحافظ.
تو ایتالیا خداحافظی تقریبا همیشه کش میاد. در واقع وقتی یه ایتالیایی میگه خداحافظ، عموما همون موقع یه بحث جدیدی رو هم باز میکنه که بسته به خودمونی بودن ممکنه حالا حالاها طول بکشه! و موضوع دیگه سلام رسوندن به اعضای خانواده اس که یکی از ضروریات خداحافظی کردنه .
خلاصه اینکه تو یادگیری زبان به این تفاوتهای فرهنگی، توجه داشته باشید، تا از سوتفاهمهای احتمالی جلوگیری کنید.
چه خوب بووود
عاشق ایتالیا و این ایتالیاییام