برای بستن ESC را بزنید

ایتالیا و سیاست

V-Day

حرف V میتونه حرف اول کلمه Victory (پیروزی) یا کلمه انتقام (Vendetta) باشه. اما تو کلمه V-Day حرفیه که احتمالا ممکنه دریای مواج سیاست ایتالیا رو به آتیش بکشه !

خدا رو بعدا می‌خرم!

سیلویو برلسکنی ثروتمندترین مرد ایتالیاست. تو ایتالیا رو هرچی دست بذارین، نشانه هایی از حضور برلسکنی در اون رو خواهید دید. همونطور که تو زندگینامه اش می‌تونید بخونید اون فرد بسیار جاه طلبیه که می‌خواد همه چی مال اون باشه. تجارت، سرگرمی، تلوزیون، فوتبال و…

نخست وزیر ایتالیا

Silvio Berlusconi

سیلویو برلسکنی

(۱۹۳۶)

سیلویوبرلسکنی نخست وزیر وقت ایتالیا و مرد قدرتمند رسانه های ایتالیاست. از شما دعوت میکنم همراه هم مروری بر زندگینامه جالب او داشته باشیم.

وی در سال ۱۹۶۱ در رشته حقوق از دانشگاه میلان فارغ التحصیل شد. برای پرداخت هزینه تحصیلات، مدتی فروشنده دوره گرد جاروبرقی بود و خانه به خانه به دنبال مشتری میگشت، سپس همراه با گروهی که تشکیل داده بود به خوانندگی در کشتی های تابستانی پرداخت. در زمان دانشجویی با بتینو کراکسی آشنا شد، کسی که بعدها رهبر حزب سوسیالیست و سپس نخست وزیر ایتالیا شد.

پس از فارغ التحصیلی یک شرکت ساختمانی تاسیس کرد که با موفقیت زیادی روبرو شد و توانست با انجام انواع پروژه های تجاری و مسکونی رشد قابل توجهی پیدا کند. در سال ۱۹۶۹ شهرکی به نام میلان ۲ در شمال میلان ساخت. دردهه ۱۹۷۰ علاقه او تغییر کرد و سعی در ساخت یک امپراتوری رسانه نمود. در ابتدا در سال ۱۹۷۴ یک شبکه تلوزیون کابلی برای شهرک خود به نام تله میلان راه اندازی کرد و بعد از آن نیز شبکه ای از ایستگاههای تلوزیونی محلی تاسیس کرد که اکثر مناطق ایتالیا را پوشش میداد. در سال ۱۹۹۴ او صاحب شرکتی بود که بزرگترین شرکت چندرسانه ای ایتالیا محسوب میشود و هم اکنون با نام مدیاست شناخته میشود و شامل سه تلوزیون خصوصی، دو روزنامه، چندین مجله، یک شرکت انتشاراتی، فروشگاههای زنجیره ای، باشگاه فوتبال آس میلان، بعلاوه یک سری از شرکتهای مالی و بیمه ای میشود.

با موفقیت وی در عرضه تجارت، برلسکنی خودش را به کراکسی که با پرده برداری از فساد سیاستمداران آنها را تحت فشار قرار داده بود نزدیک کرد. او در سال ۱۹۹۴ حزب خودش فورزا ایتالیا که نامش را از یک ترانه معروف فوتبالی به نام بزن بریم ایتالیا گرفته بود، را تاسیس میکند و با یک گروه شمالی محافظه کار متحد میشود. حزب برلسکنی و متحدانش در انتخابات ۱۹۹۴ پیروز میشوند و وی به سمت نخست وزیری برگزیده میشود هرچند که هفت ماه بعد به دلیل از هم پاشیده شدن دولت ائتلافی مجبور به استفا میگردد.