و زمان می‌گذره…

و زمان می‌گذره…

و زمان می‌گذره…

Il tempo se ne va

می‌دونید که من اصلا دوست ندارم هی تند تند از چلنتانو ترانه ترجمه کنم، اما این محسن خان گیر داد و گفت این ترانه که مال چلنتانو نیست، توتو کوتونیو (Toto Cutugno) نوشته و چلنتانو فقط اجراش کرده. ما هم که بهانه اش جور شد زدیم تو خط ترجمه این ترانه .

خوب این ترانه یه کمی بدآموزی داره. اگه یه زمانی خواستید برید بیرون نه تنها به توصیه این ترانه جوراب‌های بلندتونو به کوتاه تبدیل نکنید، بلکه حواستون باشه چکمه اتونم بکنید زیر شلوار تا حکم تبرج شامل حالتون نشه .

بیشتر بخوانید

خدا رو بعدا می‌خرم!

خدا رو بعدا می‌خرم!

خدا رو بعدا می‌خرم!

سیلویو برلسکنی ثروتمندترین مرد ایتالیاست. تو ایتالیا رو هرچی دست بذارین، نشانه هایی از حضور برلسکنی در اون رو خواهید دید. همونطور که تو زندگینامه اش می‌تونید بخونید اون فرد بسیار جاه طلبیه که می‌خواد همه چی مال اون باشه. تجارت، سرگرمی، تلوزیون، فوتبال و…

سیلویو برلسکنی

دو سال پیش که یکی از دوستان (حامد) CD ترانه های بنینی رو بهم هدیه داد، ترانه E’ tutto mio (همه چی مال منه) نظرم رو جلب کرد و بعدها که اجرای زنده اشو تو فیلم توتو بنینی (Tutto Benigni 95-96) دیدم، بیشتر علاقمند شدم که از معنیش سر دربیارم. تلاش زیاد من تو اینترنت به دنبال متن این ترانه بی فایده بود. حتی تو یکی دو تا فروم ایتالیایی تقاضا کردم یکی متن این ترانه رو برام بنویسه، اما هیچ کس به خودش این زحمتو نداد و حداکثر یه خلاصه ای از مفهوم ترانه رو برام نوشتن .

ترانه‌های بنینی بیش از حد ایتالیاییه و پر از اصطلاحات محلی که در مقابل ترجمه مقاومت میکنن و برام جالب بود که می‌فهمیدم بعضی از خود ایتالیایی‌ها هم از این اصطلاحات سر در نمیارن .

آشنایی با سیلویا (Silvia) که از طرفدارای دوآتیشه بنینیه و قبلا خدمتتون معرفیش کردم، فرصت خوبی بود تا هرچی سوال در این مورد دارمو بپرسم.

نتیجه اینکه الان متن این ترانه ایتالیایی حاضر و آماده اس و خیلی از اصطلاحات عجیب و غریبشو هم سیلویا برام توضیح داده .

بیشتر بخوانید

مادران

مادران

مادران

Le mamme

صحبت توتو شد یاد توتو کوتونیو(Toto Cutugno) افتادم.

توتو کوتونیو

ممکنه اسمشو نشنیده باشید اما به احتمال زیاد ترانه ایتالیاشو شنیدید:

Lasciatemi cantare, con la chitarra in mano
بذار آواز بخونم، با گیتاری که تو دستمه

یه سر به یوتیوب بزنید تا اجرای این ترانه رو تو سن رموی سال ۱۹۸۳ ببینید و توصیه می‌کنم اجرای زنده اونو تو سال ۲۰۰۶ رو هم تماشا کنید. مسلما خاطرات زیادی براتون زنده میشه .

Toto Cutugno

راستش الان قصد ترجمه ترانه ذکر شده رو ندارم، الان می‌خوام توجهتونو به یه ترانه دیگه از توتو کوتونیو جلب کنم، خطاب به بچه های بی معرفتی که مادراشونو فراموش کردن… و تقدیمش می‌کنم به مادرانی که از فرزندانشون دور هستند…

بیشتر بخوانید

تو قلب منی

تو قلب منی

تو قلب منی

حانا نانینی

دوستان ایراد گرفتن چرا همه اش از خواننده های مرد ترانه میذارم، خب دعوا نداریم که… اینم از خواننده‌های زن. جانا نانینی (Gianna Nannini) چطوره؟… الان اون یکی دوستمون میاد میگه چرا پای این کلاغ سیاه رو وسط کشیدی؟! عجب بدبختی داریما…

خداییش درسته این جاننا خانم ریخت و قیافه نداره اما این آلبوم Graze اشو خیلی دوست دارم. ناسلامتی طرف روانشناسی خونده… آهنگاش جون میده واسه خوابیدن.

علی الحساب دوتا از ترانه های قشنگ این آلبومشو براتون میذارم تا بعد…

بیشتر بخوانید

افکار و گفتار-لوچیو باتیستی

افکار و گفتار-لوچیو باتیستی

افکار و گفتار

لوچیو باتیستی (Lucio battisti) یکی از خواننده های پرنفوذ ایتالیا تو زمینه پاپ و راک بود(1943-1998). موفق ترین کارهاش مال زمانیه که با جولیو راپتتی (Giulio rapetti- 1936) معروف به موگول (Mogol) ترانه نویس معروف ایتالیایی همکاری می‌کرد.

لوچیو باتیستی
لوچیو باتیستی


ترانه افکار و صحبت‌ها یکی از ترانه های به یاد موندنی این دوتاست. تو این ترانه موگول به زندگی واقعی خودش اشاره داره. زمان کودکی و جونیش. مثلا موقعی که به انگلستان میره و با یه خانواده یهودی زندگی می‌کنه، جاییک ه نزدیک راه آهن و سینما بوده.

اون این ترانه رو درست وقتی که از همسرش جدا میشه، نوشته. واسه همین تم اصلی ترانه مربوط به مسائل و مشکلاتیه که باعث میشه دوتا آدم عاشق نتونن باهم ارتباط برقرار کنن.

همون طور که از اسم ترانه هم پیداس، قسمتی مربوط به اون چیزیه که تو ذهن خواننده می‌گذره و قسمتی هم اون چیزیه که به زبون میاره که من با دو رنگ مختلف جداشون کردم و تو ترانه اصلی هم جداگانه و همزمان خونده میشه.

بیشتر بخوانید

ترانه ای از بدن بی بند و بار

ترانه ای از بدن بی بند و بار

( ترانه ای از بدن بی بند و بار) L’inno Del Corpo Sciolto

اگه دنبال یه ترانه با احساس و عاشقانه و رمانتیک می‌گردید، اصلا این پست رو نخونید که ابدا به درد شما نمی‌خوره .

این یه ترانه خنده دار، در عین حال کثیف و حال به هم زنیه که مدت‌ها پیش واسه خنده ترجمه اش کردم اما مردد بودم که از این جور ترانه ها هم براتون بذارم یا نه، تا اینکه گفتم بی‌خیال، بلاخره باید بدونید که ترانه های کوچه بازاری ایتالیایی چه جورین دیگه. ممکنه خوشتون بیاد ممکنه خوشتون نیاد، در ضمن به درد زیر 16 سال هم نمی‌خوره .

این یه ترانه معروف از روبرتو بنینیه که اولین بار تو تورهای توتو بنینی سال ۱۹۸۳ اجراش کرد. به الانش نگاه نکنید، اون موقع بنینی بیشتر به خاطر ترانه ها و سخنرانی‌های این‌چنینیش معروف بود .

اگه دوست داشتین ترجمه و آهنگ رو ازاینجا  بگیرید و از اینجا هم اجرای زنده اشو ببینید که جالب و خنده داره.

بیشتر بخوانید

Caruso

Caruso

کاروزو (Caruso)

Caruso

ترانه کاروزو (Caruso) ترانه زیباییه که با صدای خواننده‌های مختلفی شنیدمش اما به جرئت می‌تونم بگم که هیچکس نتونسته مثل پاوارتی این آهنگ رو قشنگ و پر احساس بخونه. از شما دعوت می‌کنم باهم به این ترانه، با صدای مرحوم لوچیانو پاوراتی (Luciano Pavarotti) گوش کنیم.

بیشتر بخوانید

پرواز (Volare)

به مناسبت خاموشی آخرین صدای بزرگ ایتالیا که می‌توانست دنیا را به حرکت وا دارد.

Penso che un sogno così non ritorni mai più

فکر نکنم چنین رویایی دیگر هرگز تکرار شود

Mi dipingevo le mani e la faccia di blu

من صورت و دستانم را به رنگ آبی درآورده بودم

Poi d’improvviso venivo dal vento rapito

و سپس ناگهان توسط باد ربوده شدم

E incominciavo a volare nel cielo infinito

و در آسمان بی‌کران شروع به پرواز کردم

Volare, oh oh…

پرواز، آآآ…

Cantare, ohohoho…

آوازخوانی، آآآ..

Nel blu dipinto di blu

در آسمان آبی، آبی رنگ بودم

Felice di stare lassù

سرخوش از آن بالا بودن

E volavo, volavo felice

و پرواز می‌کردم، با شادی پرواز می‌کردم

Più in alto del sole ed ancora più su

بالاتر از خورشید و هرچیز بالاتری

Mentre il mondo pian piano spariva, lontano laggiù

هنگامی که دنیا در پایین به آرامی ناپدید می‌گشت،

Una musica dolce suonava soltanto per me

موسیقی شیرینی تنها برای من نواخته میشد.

Volare, oh oh…

پرواز، آآآ…

Cantare, ohohoho…

آوازخوانی، آآآ..

Nel blu dipinto di blu

در آسمان آبی، آبی رنگ بودم

Felice di stare lassù

سرخوش از آن بالا بودن


Penso che una vita per la musica sia una vita spesa bene ed è a questo che mi sono dedicato

« فکر می‌کنم زندگی برای موسیقی زندگی است که خوب صرف شده، و این چیزی است که زندگی خود را صرف آن کرده ام.»

پرفروش ترین خواننده کلاسیک، که از سال 1960 تا کنون بیش از 100 میلیون نسخه از آثارش به فروش رفته است، صاحب اولین آلبوم کلاسیکی که توانست رتبه اول را در چارت موسیقی پاپ از آن خود کند و کسی که نسل جدید را با اپرا آشنا کرد و به اپرا زندگی دوباره بخشید.


« سی سال قبل وقتی می‌خواستم خانه اپرای باستیل پاریس را احیا کنم، آنها به من گفتند که دیوانه شده ام. اپرا مرده است!»

 روحش شاد .

سرود ملی ایتالیا

L’Inno di Mameli


نمی‌دونم چرا تو این مدت کسی بهم نگفته بود که در مورد سرود ملی ایتالیا هم صحبتی بکنیم! واسه همین به خودم گفتم که خب چرا تا حالا این کارو نکردم؟!
با یه گشت و گذار تو اینترنت یه چیزایی پیدا کردم. مثلا برای نمونه قسمتی از این سرود رو میتونین از اینجا دانلود کنید.
سرود ملی ایتالیا تو سال 1847 توسط میکله نوارو (Michele Novaro)، بر اساس اشعار شاعر جوونی به نام گوفردو ماملی (Goffredo Mameli) ساخته شده. واسه همین هم به نام L’Inno di Mameli (سرود ماملی) معروفه.

بیشتر بخوانید

انیو موریکونه

Ennio Morricone

 

مهم نیست اگر آمریکایی‌ها، فیلم‌های وسترن ایتالیایی را « وسترن‌های اسپاگتی » خطاب کنند. داستان این فیلم‌ها شاید مانند موارد مشابه زیادی، از خاطر رفته باشد، اما موسیقی آنها هنوز بعد از سال‌ها زنده و در ذهن‌ها باقی است. به راستی چند تن از خوانندگان موسیقی فیلم Il Buono, il brutto, il cattivo (خوب، بد، زشت) را بیاد نمی‌آورند؟ موسیقی فیلمی که متعلق به بیش از 40 سال پیش است!

پس از پنج بار نامزدی ناموفق اسکار برای موسیقی متن فیلم‌های روزهای بهشت «Days of heaven»، ماموریت «The Mission»، دور از دسترسها «The Untouchables» ، باگزی «Bugsy» و مالنا «Malena» ، در سال 2007، انیو موریکونه که دیگر امیدوار شده بود، نامش کنار بزرگانی همچون استنلی کوبریک، که هیچگاه جایزه اسکار نگرفتند، ثبت شود، برنده جایزه افتخاری اسکار، برای کمک به هنر آهنگسازی فیلم می‌گردد!

بیشتر بخوانید