خدا رو بعدا می‌خرم!

خدا رو بعدا می‌خرم!

خدا رو بعدا می‌خرم!

سیلویو برلسکنی ثروتمندترین مرد ایتالیاست. تو ایتالیا رو هرچی دست بذارین، نشانه هایی از حضور برلسکنی در اون رو خواهید دید. همونطور که تو زندگینامه اش می‌تونید بخونید اون فرد بسیار جاه طلبیه که می‌خواد همه چی مال اون باشه. تجارت، سرگرمی، تلوزیون، فوتبال و…

سیلویو برلسکنی

دو سال پیش که یکی از دوستان (حامد) CD ترانه های بنینی رو بهم هدیه داد، ترانه E’ tutto mio (همه چی مال منه) نظرم رو جلب کرد و بعدها که اجرای زنده اشو تو فیلم توتو بنینی (Tutto Benigni 95-96) دیدم، بیشتر علاقمند شدم که از معنیش سر دربیارم. تلاش زیاد من تو اینترنت به دنبال متن این ترانه بی فایده بود. حتی تو یکی دو تا فروم ایتالیایی تقاضا کردم یکی متن این ترانه رو برام بنویسه، اما هیچ کس به خودش این زحمتو نداد و حداکثر یه خلاصه ای از مفهوم ترانه رو برام نوشتن .

ترانه‌های بنینی بیش از حد ایتالیاییه و پر از اصطلاحات محلی که در مقابل ترجمه مقاومت میکنن و برام جالب بود که می‌فهمیدم بعضی از خود ایتالیایی‌ها هم از این اصطلاحات سر در نمیارن .

آشنایی با سیلویا (Silvia) که از طرفدارای دوآتیشه بنینیه و قبلا خدمتتون معرفیش کردم، فرصت خوبی بود تا هرچی سوال در این مورد دارمو بپرسم.

نتیجه اینکه الان متن این ترانه ایتالیایی حاضر و آماده اس و خیلی از اصطلاحات عجیب و غریبشو هم سیلویا برام توضیح داده .

بیشتر بخوانید

غزل‌های پترارک (قسمت چهارم)

غزل‌های پترارک (قسمت چهارم)

غزل‌های پترارک (قسمت چهارم) 

پترارک

Benedetto sia ‘l giorno, et ‘l mese, et l’anno,
et la stagione, e ‘l tempo, et l’ora, e ‘l punto,
e ‘l bel paese, e ‘l loco ov’io fui giunto
da’duo begli occhi che legato m’anno;

مبارک باد آن روز، آن ماه و آن سال،

آن فصل، زمان، ساعت و لحظه،

آن سرزمین زیبا و مکانی که من

مفتون آن دو چشم زیبا، که مرا اسیر کرد شدم.

et benedetto il primo dolce affanno
ch’i’ ebbi ad esser con Amor congiunto,
et l’arco, et le saette ond’i’ fui punto,
et le piaghe che ‘nfin al cor mi vanno.

بیشتر بخوانید

استیگماتا (قسمت سوم)

 مروری مختصر به زندگی سنت فرانسیس آسیزی

فرانسیس در آسیزی منطقه امبریای(Umbria) ایتالیا در سال 1181 به دنیا آمد. پدرش تاجر ثروتمند پارچه بود. گرچه فرانسیس قصد داشت شغل پدرش را ادامه دهد، اما به زودی دریافت که هیچ علاقه ای به این شغل ندارد و آرزو داشت یک شوالیه یا شاعر دوره گرد شود.
به لطف ثروت پدرش، او در رفاه و آسایش رشد کرد و والدینش با هیچ یک از خواسته‌هایش مخالفت نمی‌کردند. حاضر جواب بود، آواز می‌خواند، شیک پوش، خوش قیافه، چرب زبان و در عین حال مودب.
به زودی او سر دسته گروهی از اشراف جوان شد که شب‌هایشان را در مهمانی‌ها به بی بند و باری می‌پرداختند.
وقتی بیست ساله شد در یک حمله نظامی اسیر شد و اسارت او یک‌سال طول کشید. در طول اسارت مشقت‌ها و دردهای زیاد متحمل شد. یک بیماری شدید ذهنش را به سمت مذهب سوق داد. پس از آزادی از تمام مایملک و دارایی‌هایش چشم پوشید و آنها را صرف مرمت کلیساها کرد یا بین بیماران پخش نمود. این‌کار باعث خشم پدرش شد و او را از ارث محروم کرد. وی لباس‌های گرانب‌ها را به کناری نهاد و ملبس به لباس خشن کشیشان شد.

بیشتر بخوانید

جوتو دی بوندونه

Giotto di Bondone
1267 – 1337



جوتو مهمترین نقاش قرن چهارهم ایتالیاست که سبک نقاشی گوتیک و بیزانسی وی نقطه آغازین توسعه هنر غرب به شمار می‌رود.

مناره سبک گوتیک کلیسای جامع فلورانس، ساختمانی هفت طبقه از سنگ مرمر است که توسط جوتو طراحی شد و 12 سال بعد از مرگش ساخته شد. بسیاری از مجسمه‌ها و حکاکی‌های این ساختمان هم اکنون در موزه اپرای دومو
(Museo dell’Opera del Duomo) نگهداری می‌شود.

جوتو دی بوندونه در شهری نزدیک فلورانس متولد شد. اطلاعات زیادی از دوران کودکی وی در دسترس نیست. احتمالا قبل شروع حرفه ای که او را به رم، پادوا، آرتزو، ریمنی، آسیزی و ناپل (Rome, Padua, Arezzo, Rimini, Assisi, and Naples ) برد، مدتی در فلورانس کارآموزی کرده است.
بیشتر بخوانید

Roberto Benigni

Roberto Benigni

روبرتو بنینی

‏1952-‏

میتونم به جرئت بگم که بیشتر از نیمی از اونچه که از زبون ایتالیایی یاد گرفتم رو مدیون کمدین حراف، ‏پر ‏جنب و جوش و پر انرژی ایتالیایی هستم که اسمش میون کمدین‌های مشهور آمریکایی گم شده و خیلی‌ها اونو ‏‏نمی‌شناسن، یعنی «روبرتو بنینی (‏Roberto‏ ‏Benigni‏)».‏


روبرتو بنینی گذشته از اون که کارگردان و بازیگر موفقیه، قدرت بیان فوق العاده ای داره و خوبیش به اینه که با ‏لهجه استاندارد ایتالیایی صحبت میکنه.‏

بیشتر بخوانید

مونالیزا

مونالیزا

تابلوی مونالیزا گذشته از اینکه مشهورترین اثر لئوناردو داوینچی است، به عنوان اثری استادانه در استفاده از خلاقیتهایی جهت ایجاد لبخند اسرارآمیزش نیز شناخته می‌شود.

بیشتر بخوانید

شام آخر

شام آخر

احتمالا شما هم فیلم پر سروصدای این‌روزها یعنی « رمز داوینچی » را دیده اید. گذشته از بحث تخیلی که در فیلم بر روی این اثر انجام می‌گیرد، در اینجا مروری کوتاهی داریم بر تاریخچه این شاهکار نقاشی.

بیشتر بخوانید

دانته آلیگیری

دانته آلیگیری

دانته آلیگیری

1265-1321

 dante alighieri

شاعر و شخصیت برجسته ادبی ایتالیا، متولد 1265 فلورانس، در یک خوانواده طبقه متوسط. نام مادرش بلا بود که در کودکی از دست داد، و پدرش را نیز که مدتی بعد ازدواج کرد، در 18 سالگی. درباره تعلیم و تربیت و تحصیلات او اطلاعات دقیقی موجود نیست. احتمالا به مدرسه سانتا کروز میرفته و در دانشگاه بولوینا تحصیل کرده است. در نه سالگی در یک مهمانی خوانوادگی با دختری به نام بئاتریس آشنا می‌شود (بئاتریچه تلفظ ایتالیایی و بئاتریس تلفظ فرانسوی است) و شدیدا عاشق میشود. در هجده سالگی سرودن اشعار را آغاز کرد و اشعار و سرودهایی برای بئاتریس سرود، تا اینکه بئاتریس در سال 1290 از دنیا رفت. دانته یکسال عزادار بود، اما پس از آن تا سال 1300 ، از راه مستقیم منحرف شد و خود را با عشق‌های ناباب و نامناسب سرگرم کرد، هرچند خاطره بئاتریس در قلب او باقی مانده بود. در سالهای 1292 تا 1295 اشعاری را که برای بئاتریس و البته بانوان دیگر زندگیش سروده بود، در کتابی به نام زندگی نو (La vita nuova) جمع آوری کرد. در انتهای همین کتاب است که وعده نگارش کمدی الهی (La divina commedia) مشهورترین اثرش را داده است.

بیشتر بخوانید

بزرگان اپرای ایتالیا

بزرگان اپرای ایتالیا

Luciano Pavarotti

1935-2007

لوسیانو (لوچیانو) پاواروتی

Luciano Pavarotti

صدای رسا و پرطنین تنور پاواروتی باردیگر یاد انریکو کارسو را در ایتالیا زنده کرد. در مودنا (Modena) ایتالیا متولد شد و در فقر و فلاکت رشد کرد. پدرش نانوا بود، اما او در جوانی عاشق فوتبال بود و یکی از اعضای فوتبال شهر بود. بعد از سالها تمرین صدا و نمایشات آماتوری، با پدرش برای شرکت در مسابقات بین المللی لينگلين به شهر والس رفت و موفق به کسب جایزه اول این مسابقه گردید و این مقدمه ای شد که اولین نقش حرفه ایش را سال 1961 در سالن اپرای رجیو امیلیا اجرا کند، نقش رودولفو در اپرای خواننده دوره گرد (La Bohème) اثر جیاکومو پوکینی.

بیشتر بخوانید

آشنایی با مشاهیر ایتالیا

آشنایی با مشاهیر ایتالیا

Giuseppe Garibaldi

جوزپه گاریبالدی

(1807 – 1882)

 

انقلابی ایتالیایی که برای اتحاد کشورش که در آن زمان تحت حکومت های چندگانه بود، نقش مهمی را ایفا کرد. در ابتدا یک ملوان بود و بعد ناسیونالیست شد. در سال 1834 خطر دستگیری را به جان خرید و از کشورش به آمریکای جنوبی گریخت و در آنجا تجاربی در زمینه جنگهای چریکی اندوخت. در 1848 به ایتالیا بازگشت و به جنبش رو به رشد ملی گرایان پیوست و نیروهای جمهوری خواهان را به سوی رم رهبری کرد. در سال 1860 با نیروی 1000 نفره موسوم به سرخ جامگان به سیسیل رفت و جنوب ایتالیا را که در آن زمان تحت سلطه بوربون های اسپانیایی بود تسخیر نمود. وی سرزمینهای اشغالیش را به ویکتور امانوئل، پادشاه ساردنی – پیدمونت، واگذار کرد و او را اولین پادشاه ایتالیای متحد نمود. و ده سال بعد بود که با فتح رم، ایتالیا به وحدت کامل رسید.

  بیشتر بخوانید