معجزه در ناپل (سن جنارو)

معجزه در ناپل (سن جنارو)

سن جنارو (San Gennaro) ، قدیس محافظ شهر ناپل است. او در سال ۳۰۵ بی‌رحمانه به شهادت رسیده است. دو بطری از خون جناریو که در کلیسای جامع ناپل نگهداری می‌شوند، در دوره‌های خاصی به نحو معجزه آسایی به جوش می‌آیند.

 


  Read more

شهرهای مدفون شده قسمت سوم

شهرهای مدفون شده قسمت سوم

قبلا تو تاپیک فرهنگ پنهان زبان ایتالیایی مختصرا اشاره کردم که ایتالیایی‌ها از زمان‌های قدیم حالشون خراب بوده و این موضوع رو تو مسائل هنری خودشون هم منعکس کردند. به بهانه موضوع شهرهای پمپی و هرکولانئوم در مورد این مسئله کمی بیشتر توضیح میدم. به علت اینکه ممکنه فیلتر کننده های گرامی اینجا رو با سایتهای پورونویی اشتباه بگیرن، من برای شرح موضوع از عکس‌های کمتری، در اندازه های کوچیک استفاده کردم. با یه جستجو تو اینترنت می‌تونین عکس‌های بیشتر و با کیفیت بالاتر رو پیدا کنید.

بعد از حفاری‌های گسترده ای که از قرن هجده ام تو شهرهای باستانی پمپی و هرکولانئوم انجام شد، نقاشی‌ها، مجسمه ها، سمبل‌های و حتی وسایل خانگی زیاد کشف شده که همگی در نمایش موضعات اروتیک اشتراک داشتند. گستردگی چنین کشفیاتی در شهر نشون میده که مردم اون زمان آزادی زیادی در مورد بیان چنین مسائلی داشتند. با اینکه آثار هنری زیادی در این زمینه کشف شده، اما به نظر می‌رسه که آثار بی‌شمار دیگری هم وجود داشته بعد از کشف دوباره پنهان نگه داشته شده. مثلا در سال ۱۹۹۸ یک نقاشی دیواری از پریاپوس (Priapus) خدای سکس، با آلت بسیار بزرگش، پیدا شد که با گچ پوشونده شده بود. ظاهرا کاشفین از دیدن این عکس خجالت‌زده شده بودن و اونو دوباره پوشونده بودن اما بارش باران در سال ۱۹۹۸ اونو دوباره نمایان کرد.

در سال ۱۸۱۹ فرانسیس اول پادشاه ناپل وقتی داشت با زن و دخترش از موزه ملی ناپل بازدید می‌کرد، چشمش افتاد به این آثار هنری و از خجالت سرخ شد، فوری دستور داد همه اونا رو از جلوی انظار عموم جمع کنن و بذارن تو یه جای مخفی و فقط افراد بخصوصی اجازه بازدید از اونا رو داشته باشن.

ماجرای بسته شدن و باز شدن نمایش این آثار بر روی عموم تا صد سال ادامه داشت و فقط توی مدت محدودی در سال ۱۹۶۰ برای عموم قابل دسترسی بود، تا اینکه در سال ۲۰۰۰ نمایش این آثار آزاد شد، هرچند هنوز افراد محدودی با مجوزهای کتبی حق بازدید از یک اتاقک کنار نگهبانی رو دارن.

هنوز مشخص نشده نقاشی هایی که روی در و دیوارها کشیده می‌شده جنبه تبلیغاتی و جذب مشتری داشته یا به منظور دیگه ای استفاده می‌شده. ساختمان عجیبی در پمپی پیدا کردن که ظاهرا به عنوان خانه عفاف استفاده می‌شده و روی دیوارهای اون نقاشی های اروتیک زیادی وجود داره. ایتالیایی‌ها بهش میگن لوپاناره (Lupanare).

این ساختمون ۱۰ تا اطاق داره (تو هر طبقه ۵ تا)، یه بالکن و یه دستشویی. این تقریبا بزرگترین خونه بوده اما به جز اون خانه های عفاف دیگه ای هم وجود داشته. اهالی هم مثل اینکه بسیار تو این زمینه مشتری دوست بودن، روی دیوار یه تالار، سنگ نوشته ای وجود داره که روش نوشته:

« اگه کسی تو این شهر دنبال عشق‌های گرم می‌گرده، باید بدونه که دخترای اینجا بسیار مهربون…»

بقیه اش از بین رفته.

چند نقاشی تازه کشف شده در دیوارهای حمام استابیه که تنها نقاشی‌های رم باستان هستند که در اونها همجنس بازی به تصویر کشیده شده

 

برای مطالعه بیشتر یه سر به لینک‌های زیر بزنید:

Erotic art in Pompeii

Erotic art in Pompeii and Herculaneum

شهرهای مدفون شده قسمت دوم(پمپی)

شهرهای مدفون شده قسمت دوم(پمپی)

پمپی (Pompeii) شهر باستانی ایتالیا، واقع در ناحیه کامپانیا در دهانه رود سارنو (Sarno)، بین هرکولانئوم و استابیه (Stabiae)، در پای کوه آتشفشانی وزوویو قرار گرفته است. این شهر ۶۰۰ سال قبل از میلاد ساخته شده و وقتی که در سال ۸۰ قبل از میلاد تحت امپراطوری روم درآمد، به اقامتگاه ثروتمندان رومی مبدل شد. در اوایل میلاد این شهر با تقریبا ۲۰۰۰۰ نفر سکنه، پایگاه و بند مهم تجاری محسوب می‌شد.

بعد از زلزله مهیب سال ۶۳ که شهر خسارت بزرگی دید، در سال ۷۹ میلاد با فوران آتشفشان وزوویو کاملا ویران شد و همراه با شهرهای هرکولائیوم و استابیه، زیر گدازه ها مدفون گشت. گدازه ها همچنین باعث تغییر مسیر رود سارنو و بالا آمدن ساحل دریا شدند که این مسئله موجب شد که رود و دریا از محل قبلی خود و شهر فاصله نسبتا زیادی پیدا کنند.

Read more

شهرهای مدفون شده قسمت اول(هرکولانئوم)

شهرهای مدفون شده قسمت اول(هرکولانئوم)

هرکولانئوم

هرکولانئوم (Herculaneum) ویرانه یک شهر باستانی در پای کوه آتشفشانی وزوویو (Vesuvius) در هشت کیلومتری شرق شهر ناپل ایتالیاست. بر اساس افسانه ها این شهر توسط قهرمان اساطیری یونان یعنی هرکول ساخته شده است. این شهر در سال ۶۳ میلادی بر اثر یک زمین لرزه شدید خسارت دید و در سال ۷۹ نیز همراه با شهر پمپی (Pompeii) بر اثر فوران آتشفشان وزوویو، دچار آتش سوزی شد و زیر بیش از پانزده متر از گدازه های آتشفشانی مدفون شد.

باقیمانده این شهر سوخته اولین بار در سال ۱۷۰۶ کشف شد. حفاری‌های اصولی در سال ۱۷۳۸ آغاز شد و از آن زمان به بعد متناوبا ادامه یافت.

یکی از ویلاهای کشف شده در هرکولانئوم


Read more

Pantheon

Pantheon

 

پانتئون، معبدی است ساخته شده برای خدایان. پانتئون رم یکی از ساختمانهای بزرگ رم باستان است که به بهترین وجه حفظ شده و یکی از پر اهمیت ترین ساختمان‌ها در تاریخ معماری است.

 

نمای خارجی معبد پانتئون

Read more

فکر بکری که آفتاب زمستان را به مردم ناباور ویگانلا نشان داد.

فکر بکری که آفتاب زمستان را به مردم ناباور ویگانلا نشان داد.

 

یکی بود، یکی نبود، دهکده کوچکی بود در کوهستانهای ایتالیا با نام خوش آهنگ ویگانلا (Viganella). این روستا توسط کشیشی در سال ۱۲۱۷ در ۱۲۰ کیلومتری شمال شرقی تورین، نزدیک مرز سوئیس، در سراشیبی تند، یک دره ساخته شد.

این روستا داری یک کلیسای کوچک، یک برج قرون وسطی و یک میدان زیباست که جمعیت ۱۹۵ نفری روستا در آن جشن‌هایشان را برپا می‌کنند.

اما این روستا مشکل بزرگی داشت.

هر سال در ۱۱ نوامبر، خورشید پشت کوه ۱۶۰۰ متری پنهان می‌شد و برای ۸۴ روز روستا و مناظر اطراف را در تاریکی تنها می‌گذاشت. گلها پژمرده می‌شدند، سرما غوغا می‌کرد و خشک شدن لباسها تا ابد طول می‌کشید.

مردم ویگانلا همیشه از آمدن زمستان وحشت داشتند. آنها به ساعت آفتابی کلیسا تماشا می‌کردند و آه می‌کشیدند. خواب آلود و غمگین می‌شدند. نبود نور خورشید، آنها را بیمار و افسرده می‌کرد. جوانان از دهکده کوچ می‌کردند و سالمندان باقی می‌ماندند، جمعیت کمتر و کمتر می‌شد، تا جایی که ویگانلا در خطر انقراض قرار گرفت.

این داستان ادامه داشت تا اینکه جوانی به نام پی یر فرانکو میدالی (Pierfranco Midali) تصمیم گرفت به این اوضاع خاتمه دهد. او که در راه آهن مشغول بود، به جای اینکه سوار ترن شده و خورشید را در جای دیگری جستجو کند، خود را با ایده ای جالب کاندید شهرداری کرد :«من خورشید را به ویگانلا می‌آورم!».

بسیاری فکر کردند که او دیوانه شده : «اوه راستی!… چطوری اینکار رو می‌کنی؟»

«من روی کوه روبرو یه آینه می‌ذارم و نور خورشید رو به روستا می‌تابونم!»


  Read more

شهرهای ایتالیا قسمت ۱۱ (سی انا)

شهرهای ایتالیا قسمت ۱۱ (سی انا)

Siena

سی انا با نام باستانی سینا جولیا (Saena Julia) شهری در ایتالیای مرکزی است، مرکز استان سی انا در ناحیه توسکانی. این شهر بقای قرون وسطایی خود را حفظ کرده است، از جمله دیوارها و دروازه هایی که اطراف شهر کشیده شده است.

سی انا شهری توریستی است و مرکز فروش شراب و سنگ مرمر است. تولیدکنندگان بزرگی در زمینه مواد شیمیایی، کود و پارچه در این شهر فعالیت دارند، همچنین خاک‌های قهوه‌ای مایل به زردی که در نقاشی استفاده می‌شود، در حومه این شهر تولید می‌شود.

 

نمایی از کلیسای جامع، که با سنگهای مرمر رنگارنگش مشخص است. ساخت این کلیسا در سال ۱۱۹۶شروع شد و تا سال ۱۲۱۵ قسمت اعظم آن تکمیل شد. در سال ۱۳۱۳ برج ناقوس شش طبقه ای هم به آن اضافه شد.

Read more

آلبرو بلو (Alberobello)

آلبرو بلو (Alberobello)

شهر آلبرو بلو در ناحیه آپولیا (Apulia) در جنوب شرقی ایتالیا قرار گرفته است. این شهر به خاطر خانه های‌آهکی غیر معمولش که ترولی (Trulli – لغتی یونانی به معنی گنبد)  نامیده می‌شوند، شهرت دارد.

آلبرو بلو-Alberobello

این خانه‌ها از تخته سنگ‌های آهکی گرد، با تکنیکی قدیمی که نیازی به ملات ندارد، ساخته شده اند. گنبدهای استوانه ای نیز با سنگهای بتنی ساخته شده است.

Cinque Terre

Cinque Terre

پنج زمین

 

 در عکس فوق دهکده مانارولا (Manarola) روی خط ساحل سنگی ایتالیای شمالی را مشاهده می‌کنید که در منطقه ای به نام پنج زمین قرار گرفته است. پنج زمین نام منطقه ای است که پنج شهر کوچک در آن واقع شده است. این شهرها در میان صخره های زیر درختستانها و تاکستانهای زیتون و انگور ساخته شده اند که به صورت شیب دار به دریا ختم می‌شوند.

این محل برای جهانگردان بسیار جالب و دیدنی است. برای دسترسی به دهکده های دورتر از ترنی استفاده می‌شود که از ساحل دریا عبور می‌کند.