خدا رو بعدا می‌خرم!

خدا رو بعدا می‌خرم!

خدا رو بعدا می‌خرم!

سیلویو برلسکنی ثروتمندترین مرد ایتالیاست. تو ایتالیا رو هرچی دست بذارین، نشانه هایی از حضور برلسکنی در اون رو خواهید دید. همونطور که تو زندگینامه اش می‌تونید بخونید اون فرد بسیار جاه طلبیه که می‌خواد همه چی مال اون باشه. تجارت، سرگرمی، تلوزیون، فوتبال و…

سیلویو برلسکنی

دو سال پیش که یکی از دوستان (حامد) CD ترانه های بنینی رو بهم هدیه داد، ترانه E’ tutto mio (همه چی مال منه) نظرم رو جلب کرد و بعدها که اجرای زنده اشو تو فیلم توتو بنینی (Tutto Benigni 95-96) دیدم، بیشتر علاقمند شدم که از معنیش سر دربیارم. تلاش زیاد من تو اینترنت به دنبال متن این ترانه بی فایده بود. حتی تو یکی دو تا فروم ایتالیایی تقاضا کردم یکی متن این ترانه رو برام بنویسه، اما هیچ کس به خودش این زحمتو نداد و حداکثر یه خلاصه ای از مفهوم ترانه رو برام نوشتن .

ترانه‌های بنینی بیش از حد ایتالیاییه و پر از اصطلاحات محلی که در مقابل ترجمه مقاومت میکنن و برام جالب بود که می‌فهمیدم بعضی از خود ایتالیایی‌ها هم از این اصطلاحات سر در نمیارن .

آشنایی با سیلویا (Silvia) که از طرفدارای دوآتیشه بنینیه و قبلا خدمتتون معرفیش کردم، فرصت خوبی بود تا هرچی سوال در این مورد دارمو بپرسم.

نتیجه اینکه الان متن این ترانه ایتالیایی حاضر و آماده اس و خیلی از اصطلاحات عجیب و غریبشو هم سیلویا برام توضیح داده .

بیشتر بخوانید

چهره ایتالیای امروز

چهره ایتالیای امروز

چهره ایتالیای امروز

 آدریانو چلنتانو (Adriano Celentano) خواننده معروف ایتالیایی، تو آلبوم 2007خودش می‎خونه:

La situazione politica non è buona

وضعیت سیاسی خوب نیست


la situazione economica non è buona
وضعیت اقتصادی خوب نیست


مردم دنیا ایتالیا رو دوست دارن، به خاطر آثار باستانی و جذابیتش. به خاطر مردم شادش که خوب می‎خورن و خوب می‎نوشند اما به ندرت بینشون آدم چاق و بد مست پیدا میشه.

اما این روزا علی رغم ستایش‎های بیرونی و جذابیت‎های ذاتیش، به نظر نمی‎رسه ایتالیایی ها زیاد از وضعیت خودشون راضی باشن. مشکلات سیاسی و ترس ازوضعیت اقتصادی باعث شده اونا بین 15 ملیت اروپای غربی، غمگین ترین مردم باشن…

والتر ولترونی
والتر ولترونی

والتر ولترونی (Walter Veltroni) شهردار رم و نخست وزیر احتمالی آینده میگه: « این کشوریه که امید به آینده توش کم شده و ترس بیشتر از امیده. »

ایتالیا با روش خودش داره کنار بقیه اروپایی ها پیش میره، رقباش چندتا کشور بیشتر نیستند. اون یه پلیس نه چندان موفق داره، رشد جمعیت صفر، جنایت‎های سازمان یافته و حس وطن دوستی خیلی کم رنگ (به علت اختلافات نواحی درونی).

ایتالیا ممکنه توریست‎های زیادی رو به خودش جذب کنه اما از لحاظ رشد اقتصادی، سرمایه گذاری‎های خارجی، حقوق بازنشستگی و اینترنت پایین ترین رتبه رو بین اروپایی ها داره. در همین حال بدهی های دولت و وضع سیاسی از همه بدتره. جمعیت این کشور هر روز پیر تر و فقیر تر میشه.

البته این مسئله جدیدی نیست و سال هاست که ایتالیا با این مشکلات درگیره و نمی‎دونه که کی این مشکلات حل میشه و یا اصلا امکان برطرف شدنش هست؟!

بیشتر بخوانید

دولت ایتالیا یا چرخ وفلک!

این دولت ایتالیا خیلی جالبه، صد رحمت به دولت ما. آدم بعضی وقتها فکر می‌کنه که اونا سعی می‌کنن بیشتر ناکارآمد باشن تا کارآمد . بیایید بیشتر وارد جزییات بشیم :

از همون بدو شروع حکومت جمهوری دمکراتیک ایتالیا در سال 1946، یعنی بعد از جنگ جهانی دوم تا به امروز 60 بار دولت ایتالیا عوض شده، یعنی به طور متوسط سالی یه دفعه !

به جز چند استثنا، رسوائی‌های سیاسی بین دولتمردان ایتالیا دیگه چیز عادی شده .

به نظر می‌رسه دوره حکومت و محبوبیت رئوس دولت و حزب‌های پشتیبانشون به نیازمردم تو اون دوره بستگی داره. مردم وقتی نیاز اقتصادی دارن به یه حزب و دسته رای میدن و وقتی نوبت نیازهای اجتماعی و سیاسی میشه به یه حزب دیگه و الی آخر…

بیشتر بخوانید

نگاهی به سینمای ایتالیا

قبل از جنگ، سینمای ایتالیا، سینمایی مبتذل، سبک و سطحی بود. فیلمها اغلب آثار کپی شده هالیودی با مایه های کمدی، خوانوادگی و در مواردی الهام گرفته از قهرمانان تاریخی ایتالیا بود. این ابتذال زمانی به اوج خود رسید که بنیتو موسیلینی(1) نظام فاشیست را در ایتالیا حاکم کرد و فاشیستها با تسلط بر سینما، از ساخت فیلمهای مخالف اهداف فاشیسم جلوگیری کردند.

بیشتر بخوانید