بزرگان اپرای ایتالیا

Luciano Pavarotti

۱۹۳۵-۲۰۰۷

لوسیانو (لوچیانو) پاواروتی

Luciano Pavarotti

صدای رسا و پرطنین تنور پاواروتی باردیگر یاد انریکو کارسو را در ایتالیا زنده کرد. در مودنا (Modena) ایتالیا متولد شد و در فقر و فلاکت رشد کرد. پدرش نانوا بود، اما او در جوانی عاشق فوتبال بود و یکی از اعضای فوتبال شهر بود. بعد از سالها تمرین صدا و نمایشات آماتوری، با پدرش برای شرکت در مسابقات بین المللی لینگلین به شهر والس رفت و موفق به کسب جایزه اول این مسابقه گردید و این مقدمه ای شد که اولین نقش حرفه ایش را سال ۱۹۶۱ در سالن اپرای رجیو امیلیا اجرا کند، نقش رودولفو در اپرای خواننده دوره گرد (La Bohème) اثر جیاکومو پوکینی.

اجرای همین نقش در سال ۱۹۶۵ در سالن کونت گاردن لندن بود که توجه جان ساترلند (خانم) خواننده سپرانو استرالیایی را به خود جلب کرد و این آغازی بود بر فعالیت بین المللیش. او به استرالیا رفت و چیزهای زیادی درباره کنترل صدا و آوازخوانی از او یاد گرفت. آن دو در اپراهای زیادی باهم ظاهر شدند از جمله خوابگرد (La Sonnambula) اثر وینچنزو بلینی (Vincenzo Bellini) و فریب اثر جوزفه وردی. همچنین صفحات زیادی را نیز باهم پر کردند.

از سال ۱۹۷۰ پاواروتی حضور گسترده ای در سالنهای مشهور سراسر جهان پیدا کرد. گرچه در ابتدا تخصص وی اجرای نقشهای تند وتیز و سبکی چون الوینو در خوابگرد بود، اما بعدها توانایی اجرای نقشهای سنگین تر مانند ریکاردو در اپرای یک بالماسکه (Un ballo in maschera) اثر وردی یا کاوارادوسی در توسکای (Tosca) پوکینی را پیدا کرد. همچنین وی کنسرتها و نمایشات بیشماری را از جمله در استادیمها چندین هزار نفری اجرا کرد. به عنوان مثال اجرای نقش دوک مانتوا از اپرای ریگولتوی (Rigoletto) وردی با حضور ۲۰۰ هزار نفری مردم در پارک مرکزی نیویورک. او امیدوار بود به این وسیله اپرا را به مردمی که تا کنون چیزی از اپرا نمی‌دانستند، بیشتر معرفی کند و آنها را با این سبک موسیقی آشتی دهد.

پاواروتی با تشکیل گروه « پاواروتی و دوستان » که در آن خوانندگان مشهور بین المللی پاپ دنیا از جمله برایان آدامز، آناستازیا، سلین دیون، التون جان، اریک کلاپتون، انریکوایگلیسیاز، ریکی مارتین، استینگ و بسیاری دیگر، به او ملحق شده بودند، کنسرتهای خیرخواهانه زیادی جهت کمک به کودکان مناطق جنگی تشکیل داد.

 

در سال ۱۹۹۰ با دو خواننده تنور اسپانیایی تیمی تشکیل داد و در فینال جام جهانی فوتبال یک کنسرت تلوزیونی را در رم اجرا کردند که در سال بعد جایزه « گرامی » را از آن خود کرد. این تیم سه نفره محبوبیت زیادی یافت و در مناسبتهای زیادی از جمله مراسم فینال جام جهانی لوس آنجلس در ۱۹۹۴، پاریس در ۱۹۹۸ و یوکوهومای ژاپن در ۲۰۰۲ برنامه اجرا کردند. این سه آلبوم از جمله پرفروشترین آثار کلاسیک جهان به شمار می آیند. وی همچنین چندین برنامه نیز با بزرگان پاپ از جمله برایان آدامز خواننده کانادایی، استینگ خواننده انگلیسی و گروه ایرلندی U2 اجرا کرده است.

او زندگینامه خود را به نام داستان من (Pavarotti: My Own Story) در سال ۱۹۸۱ و دنیای من (Pavarotti: My World) در سال ۱۹۹۵ منتشر کرد.

پاواروتی در ۱۳ مارس ۲۰۰۴ در سالن متروپولین نیویورک با اجرای آخرین برنامه اش رسما از دنیای اپرا خداحافظی کرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *